KAN CEKIYOR (bloed trekt)

Het lichaam tussen geloof en weten
Korte dansfilm
een dialoog tussen Suzan Tunca
en haar nicht Elif
in de stad Istanbul

Dans en choreografie: Suzan Tunca
Scenario en regie: Ester Eva Damen

Ontmoeting
In deze korte film ontmoet de Nederlands/Turkse danseres en choreografe Suzan Tunca haar nicht Elif van ongeveer dezelfde leeftijd in de stad Istanbul. Elif is niet getraind als danser en in het dagelijks leven lerares van de Turkse taal. In een contrasterende dialoog onderzoeken Suzan en Elif de taal van hun lichaam. Hoe verhouden ze zich tot de gezamenlijke voorouders en het cultureel erfgoed? De moeder van Elif en haar zusters - zeventig tot tachtig jaar oud - vormen in deze film een referentie.

Double sided canvas
Dit projectvoorstel is een vervolg op een door de choreografe en filmmaker uitgevoerde research onder de titel Double sided canvas waarvoor ze subsidie ontvingen van het AFK. Het is een term geintroduceerd door Lidewij Edelkoort om een samenwerking te beschrijven waarbij de input van beide zijden autonoom is en elkaar toch raakt. De danser beschildert de ene zijde van het doek. Aan de andere kant staat de camera - als een tweede maker. Danser en camera zijn beiden actief en dansen dus met elkaar. Er wordt gespeeld met vooraf gestelde, aan de dans eigen parameters (kwaliteiten). De film geeft antwoord met eigen kwaliteiten. Suzan Tunca werkte in Nederland aan een abstracte bewegingstaal. Deze wil ze nu confronteren met een reele omgeving en anderen.

Bewegingsmateriaal
Dans drukt zich uit in haar eigen termen en staat altijd in verhouding tot de omgeving. Een eigen wijsheid van het lichaam is voortdurend aanwezig, maar wordt niet altijd bewust waargenomen. Suzan: We stellen ons de vraag hoe het lichaam zich kan openen en verbinden. Kan het lichaam op deze manier een gebed uitvoeren: Dienend en toch autonoom, verbonden maar wel met een eigen wil. Wat betekent overgave voor ons? Een levenskracht maakt zich in ons dagelijks leven kenbaar in de vorm van bewustzijn, relativering, tederheid en aanraking. De ruggengraat is hierin een ijkpunt, verticaliteit brengt het lichaam weer terug naar rust.

Fabels
Een uitgangspunt voor sc¸nes geschoten in de wereldstad Istanbul vormen de verhalen die in de familie rond gaan. Suzan Tunca: De stad Istanbul is heel gelaagd. Er is een groot verschil tussen arm en rijk. Er zijn straten waar de middeleeuwen nog voortduren en waar mensen een last nog op hun rug dragen. Maar er is ook hedendaagse architectuur. In mijn familie valt me vooral de grote tederheid en warmte op waarmee mensen met elkaar om gaan. Er is ruimte voor magie. Elkaar een verhaal vertellen, weten dat het niet waar is en het toch nog uitbouwen en uitvergroten. - Vroeger konden katten nog praten. - Of elkaar plagen door iedere keer als iemand iets lekkers van een schaal pakt te zeggen: Neem niet! Alma! - Zo ontstaat er magie en een familie-ritueel.
Ik kwam Elif een keer ongepland tegen in de miljoenenstad Istanbul. Ze zei Kan Cekiyor, wat zoiets betekend als: het bloed trekt - voor haar was de oorzaak van onze onwaarschijnlijke ontmoeting de natuurlijke aantrekkingskracht van bloedverwantschap...

Werkwijze
Snippers van deze rituelen worden ingezet voor deze film. Elif en de tantes van Suzan zijn onze gids in de stad en nemen ons mee naar plekken die voor hen emotionele waarde hebben. Maar de scenes en de danstaal zelf zijn abstract. De betrokkenen krijgen simpele bewegingsopdrachten of mogen zichzelf zijn. Zij onderzoeken wat door Suzan aangegeven begrippen als intimiteit, actie radius' of ruimtelijkheid'voor hen persoonlijk betekenen. Suzan: Ze nemen iets mee uit hun eigen schatkist. Dit kan een liedje zijn, een favoriete plek, een typische bezigheid als het plukken van een kip of het kloppen van een kleed. Een ontmoeting met een klas vol kinderen. Of een vogelnestje met drie eieren er in.

Muziek
De tantes van Suzan houden van zingen, ze gaan naar zangles en zij worden uitgenodigd dit in te brengen in de film. Filmmaker en choreografe hebben ter voorbereiding op dit project naar muziek uit het Midden-Oosten geluisterd, hiermee ook montageproeven gemaakt en willen een componist vragen dit als uitgangspunt te nemen voor een nieuw stuk muziek.